Mesela akşam arkadaşlarla buluştuk, bir şeyler yiyeceğiz. Ne yapalım ne yiyelim dedik. Atıyorum birisi suşi dedi, birisi pizza dedi birisi kebap dedi. Gittik kebap yedik. Ben şimdi yemek yememiş mi oluyorum. Kuzu şiş yiyince yediğim ne oluyor yemek değil mi? Konu başlığında tencere yemeği mi denmiş. Ya da three course meal mi istersiniz, menü mü sayalım? Yemeyi sevdiğimiz lezzetli şeyler işte. Ayrıca kalamar bira da mesela aslında atıştırmalık ama favori yemek denebilir yani işte ne var bunda.
Kebap yemek değildir!
Kebabı sadece ekmek arasına konan pişmiş et olarak kabul eden bir güruh var.
Yani bu arkadaşlara Kebap Kültürünü anlatmak lazım.
Oysa ki, Kebap kendi içinde ayrı bir kültürdür.
Kebap heyecanlı bir yaşam sürer aslında.
Tasarımı için yazılıp çizilen ilk notlarla başlar hayatına .
Kebap Titizlikle, özenle ve sevgiyle biçimlenir.
Etin terbiyesi, onun doğumudur.
Zaman içinde onu hazırlayan ustası ile bütünleşir ve özdeşleşir.
Onun zevklerini, bilgisini ve tecrübesini yansıtır.
Sunum, kebabın ömrünün son demleri olmakla birlikte en şaşalı halidir.
Kebap yiyecek kişide önemlidir, öyle her kebabı herkes yiyemez, yememelidir.
Yediği etin kırmızı etmi yoksa hindi etimi olduğunu ayırt edemeyen damaklarda eriyen et, ömrünün son anlarında hüngür hüngür ağlar mesela.
Kuzu etine kokusunu sevmiyorum diyen alçaklar, gerçek kuzu şiş yememişlerdir. Zaten yemesinler!
Kebap et ile yapılır!
Kanat, tavuk şiş ve bunun gibi ürünler Kebap değildir.
Et pişiren her işletme Kebapçı değildir. Kebapçının, bir felsefesi, duruşu ve değeri vardır.
Bir daha böyle yanılgıya düşmeyin bu konuda hassasım.
